ΒΟΤΑΝΑ - ΤΣΑΪ

Είναι μια πόα, γνωστή από την αρχαιότητα για τη δράση της σε ηπατικές παθήσεις, παθήσεις στη χολή, καθώς και ως ηπατοπροστατευτικό σε δηλητηριάσεις από χημικές και περιβαλλοντολογικές τοξίνες, δαγκώματα φιδιών, τσιμπήματα εντόμων, δηλητηριώδη μανιτάρια και λήψη υπερβολικής ποσότητας οινοπνεύματος.

Η πασιφλόρα είναι ένα εξαιρετικό βότανο, γνωστό για τις ηρεμιστικές και κατευναστικές του ιδιότητες. Θεωρείται από τις πιο αποτελεσματικές φυσικές θεραπείες για την αντιμετώπιση του άγχους, της ανησυχίας, της νευρικότητας και της αϋπνίας καθώς επίσης καταπραΰνει και τα συμπτώματα της κατάθλιψης, της υστερίας και της επιληψίας.

Ο Πλίνιος εκθειάζει τη τεύκριο κατά του χρόνιου βήχα, των φλεγμονωδών παθήσεων του στομάχου, των πόνων των πλευρών, της υδρωπικίας κ.α. Οι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο κατά του πυρετού. Στη Ιταλία το αποκαλούσαν «χόρτο των πυρετών». Έλληνες και Άραβες γιατροί μιλούσαν για τη θεραπευτική του αξία. Ο Διοσκουρίδης χρησιμοποιούσε το φυτό κατά της μεγαλοσπληνίας.

Η Echinacea είναι ένα γένος ποωδών ανθοφόρων φυτών της οικογένειας των μαργαριτών. Έχει δέκα είδη, τα οποία κοινώς ονομάζονται κωνοφόρα. Βρίσκονται μόνο στην ανατολική και κεντρική Βόρεια Αμερική, όπου αναπτύσσονται σε υγρά έως ξηρά λιβάδια και ανοιχτές δασώδεις περιοχές.

Η χρησιμοποίηση του λυκίσκου στη μπύρα είναι γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων. Η αρχαιότερη καταγραφή χρήσης λυκίσκου στη μπύρα ανάγεται στον 11ο αιώνα.

Η Μέλισσα η φαρμακευτική, γνωστή και ως το μελισσόχορτο ή μελισσοβότανο ή κιτροβάλσαμο, η βάλσαμος, το κοινό βάλσαμο ή το βάλσαμο μέντας, είναι ένα πολυετές φυτό το οποίο ανήκει στην οικογένεια Χειλανθή, την οικογένεια της μέντας.

Είναι θάμνος ή μικρό δέντρο με λοβωτά φύλλα. Ανθίζει το Μάιο και τον Ιούνιο. Το γένος περιλαμβάνει 200 είδη, ενώ στην Ελλάδα συναντάμε επτά είδη. Η κύρια φαρμακευτική του επίδραση οφείλεται στο ότι περιέχει βιοφλαβονοειδή, τα οποία είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά και βοηθούν στην πρόληψη ή τη μείωση του εκφυλισμού των αιμοφόρων αγγείων.

Το όνομα της προέρχεται από την ελληνική λέξη άλθω που σημαίνει «θεραπεύω» και χρησιμοποιείται από την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου. Είναι πολύ καταπραϋντική για οποιονδήποτε ερεθισμό των βλεννογόνων μεμβρανών του σώματος, ενώ παράλληλα έχει μαλακτικές, διουρητικές και επουλωτικές ιδιότητες.